Diversen 


Welkom op de webpagina van Etienne Kuypers

Home
Bibliografie
Biografie  
Nieuws
Verschenen
Contact

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

  


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 


LEZINGEN




Klik hier om doorverwezen te worden naar de profielpagina van Kuypers bij de Speakers Academy:


http://www.speakersacademy.nl/speakers/etienne-kuypers








Er zijn twee conferenties gepland rondom het boek Wachten op God? - Kritiek van de utopische verbeeldingskracht voor najaar 2010.




 

 

 

CONFERENTIE

Dr. Etienne Kuypers


16 november 2010



 

Faculteit Voor Vergelijkende Godsdienstwetenschappen

Bist 164

2610 Antwerpen/Wilrijk


14.00 u - 16.00 u

 

 

 

WACHTEN OP GOD?

 

De utopische verbeeldingskracht als kritische cultuurfactor

Over de westerse cultuurcrisis, de ontmanteling van het kind en herstel van het vormingsidee

________

 

 

 

 

Tijdens deze conferentie stelt Kuypers cruciale thema’s rondom cultuurfilosofie, ethiek en opvoeding en onderwijs aan de orde. Het publiek is tijdens deze uiteenzettingen in de gelegenheid om onmiddellijk in interactie te treden met de spreker. Aldus ontstaat een gezamenlijke dialoog.

 

Centraal staat zijn boek Wachten op God? – Kritiek van de utopische verbeeldingskracht (Garant, 2010).

 

We richten ons tijdens deze conferentie op drie grote vragen die de hedendaagse tijd in een wurggreep houden. Dient in de laatmoderne pluralistische leefwereld sprake te zijn van:

* een volledig geseculariseerde samenleving, of een samenleving waarin ruimte wordt gelaten voor religieuze c.q. godsdienstige elementen?

* een autonome moraal, of een moraal die is gebaseerd op godsdienstige grondslag?

* een volstrekt geseculariseerde vorming, of bestaat openheid voor religieuze c.q. godsdienstige aspecten binnen opvoeding en onderwijs?

 

Uiteindelijk is de geschetste situatie te herleiden tot de utopische vraag: moeten we op God wachten, of zelf zoeken naar existentiële perspectieven?

 

De vraag of we op God moeten wachten lijkt een theologische connotatie te hebben. Als we vanuit cultuurhistorisch, ethisch of pedagogisch/onderwijskundig perspectief vertrekken, slaat deze vraag echter op de vraag of moet worden gewacht op ingrepen van hogerhand, of van binnen uit op creatieve wijze het existentiële c.q. pedagogisch/onderwijskundige krachtenveld zou moeten worden hervormd?

 

De laatmoderne tijd wordt geteisterd door een ecologische crisis, een voedselcrisis, een economische crisis, een financiële crisis en een crisis rond de multiculturele samenleving. Zouden deze crises louter symptomen zijn van een fundamentelere crisis?

 

Het westerse paradijs lijkt verscheurd te zijn door een mentaliteitsstoornis, die een crisis van de humaniteit is en daarmee in essentie de religieuze aard van de malaise ontvouwt. Deze diepere crisis zet de toekomst van de mens op het spel en manifesteert zich als zingevingscrisis: verheerlijking van de rationaliteit en uitdoving van de utopische verbeeldingskracht, vervlakking van waarheden, normen en waarden, uitholling van esthetische sensibiliteit, erosie van opvoeding en onderwijs, etc.

 

Kuypers voltrekt een scherpe diagnose van de hedendaagse cultuurcrisis, maar presenteert vanuit een humanistisch-religieus uitgangspunt tevens therapeutische perspectieven die stof voor een hoopvolle bezinning kunnen opleveren. Deze gesitueerde ethiek van de geseculariseerde religiositeit is in wezen een sociale ethiek van de gemoedsrust die uiteindelijk in het licht staat van een pragmatisch verantwoordelijkheidsprincipe. Het multidisciplinair concept omvat bovendien een pleidooi voor een meer naturalistische benadering in de geesteswetenschappen, waarbij het hoog tijd is dat in opvoeding en onderwijs meer aandacht wordt gegeven aan het vormingsideaal en niet louter kennisoverdracht centraal wordt gesteld.

 

 

PROGRAMMA

 


Dr. Etienne Kuypers  levert een diagnose van de westerse cultuurcrisis door een beknopte moderne westerse ideeëngeschiedenis te presenteren.


Vanuit ethisch perspectief stelt Dr. Etienne Kuypers de vraag of we van gemoedrust naar verantwoordelijkheid kunnen komen, om zo naar een levenskunst te zoeken die als aanzet voor een gemeenschappelijke code in de pluralistische leefwereld kan dienen. Aldus levert hij therapeutische alternatieven voor de westerse cultuurcrisis en voert hij een pleidooi voor een geseculariseerde religiositeit die aan het verantwoordelijkheidsprincipe wordt gerelateerd.


Dr. Etienne Kuypers stelt de vraag of we inmiddels het kind hebben ontmanteld. Hij zoekt vervolgens naar een nieuw vormingsidee en voert een pleidooi voor een dialogische zinoriëntatie in het licht van het operationaliseerbare concept verantwoordelijk handelen.

 







MASTERCLASS

Dr. Etienne Kuypers


15 oktober 2010



 

UITGEVERIJ GARANT

Het Boekenpodium


Somersstraat 13/15

2018 Antwerpen


14.00 u – 17.00 u

 

 

WACHTEN OP GOD?

DE UTOPISCHE VERBEELDINGSKRACHT ALS KRITISCHE CULTUURFACTOR

 

Over de westerse cultuurcrisis, de ontmanteling van het kind en herstel van het vormingsidee

________

 

 

In de Music-Hall is er slechts één hart,

En één ziel. Één kloppend hart,

Één levende ziel. Elk mens is ’n ander mens,

En al de anderen zijn weer dees één mens.”

(Ostaijen P. van; Music-Hall [1916], in: Verzamelde gedichten, Tekstverz. en verantw. G. Borgers, Bakker, Amsterdam, 2005 [1952], p. 25)

 

 

In deze masterclass stelt Kuypers cruciale thema’s rondom cultuurfilosofie, ethiek en opvoeding en onderwijs aan de orde. Het publiek is tijdens deze uiteenzettingen in de gelegenheid om onmiddellijk in interactie te treden met de spreker. Aldus ontstaat een gezamenlijke dialoog.

 

In zijn boek Wachten op God? – Kritiek van de utopische verbeeldingskracht (Garant, 2010) neemt Kuypers enkele actuele wurgende thema’s onder de loep.

 

We richten ons in deze masterclass dan ook op drie grote vragen die de hedendaagse tijd in een wurggreep houden. Dient in de laatmoderne pluralistische leefwereld sprake te zijn van:

* een volledig geseculariseerde samenleving, of een samenleving waarin ruimte wordt gelaten voor religieuze c.q. godsdienstige elementen?

* een autonome moraal, of een moraal die is gebaseerd op godsdienstige grondslag?

* een volstrekt geseculariseerde vorming, of bestaat openheid voor religieuze c.q. godsdienstige aspecten binnen opvoeding en onderwijs?

 

Uiteindelijk is de geschetste situatie te herleiden tot de utopische vraag: moeten we op God wachten, of zelf zoeken naar existentiële perspectieven?

 

De vraag of we op God moeten wachten lijkt een theologische connotatie te hebben. Als we vanuit cultuurhistorisch, ethisch of pedagogisch/onderwijskundig perspectief vertrekken, slaat deze vraag echter op de vraag of moet worden gewacht op ingrepen van hogerhand, of van binnen uit op creatieve wijze het existentiële c.q. pedagogisch/onderwijskundige krachtenveld zou moeten worden hervormd?

 

De laatmoderne tijd wordt geteisterd door een ecologische crisis, een voedselcrisis, een economische crisis, een financiële crisis en een crisis rond de multiculturele samenleving. Zouden deze crises louter symptomen zijn van een fundamentelere crisis?

 

Het westerse paradijs lijkt verscheurd te zijn door een mentaliteitsstoornis, die een crisis van de humaniteit is en daarmee in essentie de religieuze aard van de malaise ontvouwt. Deze diepere crisis zet de toekomst van de mens op het spel en manifesteert zich als zingevingscrisis: verheerlijking van de rationaliteit en uitdoving van de utopische verbeeldingskracht, vervlakking van waarheden, normen en waarden, uitholling van esthetische sensibiliteit, erosie van opvoeding en onderwijs, etc.

 

Kuypers voltrekt een scherpe diagnose van de hedendaagse cultuurcrisis, maar presenteert vanuit een humanistisch-religieus uitgangspunt tevens therapeutische perspectieven die stof voor een hoopvolle bezinning kunnen opleveren. Deze gesitueerde ethiek van de geseculariseerde religiositeit is in wezen een sociale ethiek van de gemoedsrust die uiteindelijk in het licht staat van een pragmatisch verantwoordelijkheidsprincipe. Het multidisciplinair concept omvat bovendien een pleidooi voor een meer naturalistische benadering in de geesteswetenschappen, waarbij het hoog tijd is dat in opvoeding en onderwijs meer aandacht wordt gegeven aan het vormingsideaal en niet louter kennisoverdracht centraal wordt gesteld.

 

 

 

PROGRAMMA


 

14.00 u

Welkom door ...

 

14.05 u

Dr. Etienne Kuypers stelt de vraag hoe we kunnen leven met de dood op de hielen en zoekt vervolgens naar inzicht in de existentiële identiteit binnen de schemering van het heden. Aldus levert hij een diagnose van de westerse cultuurcrisis.

 

14.30 u

Pauze

 

14.45 u

Dr. Etienne Kuypers stelt de vraag of we van gemoedrust naar verantwoordelijkheid kunnen komen en zoekt vervolgens naar een levenskunst die als aanzet voor een gemeenschappelijke code in de pluralistische leefwereld kan dienen. Aldus levert hij therapeutische alternatieven voor de westerse cultuurcrisis en voert hij een pleidooi voor een geseculariseerde religiositeit die aan het verantwoordelijkheidsprincipe wordt gerelateerd

 

15.10 u

MUSIC-HALL


Pianorecital

 

15.30 u

Dr. Etienne Kuypers stelt de vraag of we inmiddels voorbij het kind zijn en zoekt vervolgens naar een nieuw vormingsidee. Aldus bepleit hij een dialogische zinoriëntatie in het licht van het operationaliseerbare concept verantwoordelijk handelen.

 

15.55u

Wiel Botterweck (consultant onderwijs en zorg Algemene Vereniging Schoolleiders) stelt de pragmatische implicaties van Kuypers’ pedagogische en onderwijskundige visie aan de orde.

 

16.20 u

Plenaire afsluiting door Dr. Etienne Kuypers

 

16.30 u

Afsluiting door…

 

16.35 u – 17.00 u

Drink

 

 

 





 LEZING

Dr. Etienne Kuypers


5 juni 2010



Dhr. Piet-Hein Boogerd
Wassenaarseslag 8
2212 PH Wassenaar



12.30 u



Besloten opening

Tentoonstelling:
Beeld-denken


33 werken van Roland van den Berghe


lezing Dr. Etienne Kuypers

DE UTOPISCHE

VERBEELDINGSKRACHT ALS

 KRITISCHE CULTUURFACTOR



Muziek van Robert Muczynski en Benjamin Britten, door Tineke van Geuns en Henk Mak van Dijk




 

 

AVS-CONGRES

19 maart 2010


Nieuwegeins Business Center 

Nieuwegein



Dr. E. Kuypers is een van de hoofdsprekers op het jaarlijkse congres van de Algemene Vereniging Schoolleiders. 



 


Zie ook:

http://www.avs.nl/congres2010 

Kies vervolgens: route 2.
 

 


In deze lezing wordt het hoofdstuk uit de Sectie Opvoeding en onderwijs uit het recente boek 


Wachten op God?

Kritiek van de utopische verbeeldingskracht 


uitvoerig aan de orde gesteld.





Titel voordracht:


Voorbij het kind?

Het vormingsidee op de helling.

 

 

Inhoud:

 

Het westerse paradijs is verscheurd door een zingevingscrisis: verheerlijking van de rationaliteit en uitdoving van de utopische verbeeldingskracht, vervlakking van waarheden, normen en waarden, uitholling van esthetische sensibiliteit, etc. Zou de crisis in opvoeding en onderwijs ten grondslag liggen aan de westerse cultuurcrisis?

 

Onderwijs is geïnstitutionaliseerd als motor voor economische groei: opleiden van courante mensen, doorsnee, inwisselbaar, niet te complex. Sociale conditionering aan de hand van statistisch meetbare processen (toetsen en testen van allerlei aard) leidt echter naar ondermijning van de moraal. Een stortvloed aan kwantitatieve methodieken hebben kwalitatief goed onderwijs dan ook ondermijnd. De technocratisch gestuurde onderwijscultuur is louter bezig met kennisoverdracht, zodat de uitgelezen context waar verantwoordelijkheid wordt geleerd (de pedagogische situatie) onder druk is gekomen. Gebrek aan bezinning over het vormingsidee heeft tot gevolg dat het utopische vermogen van opvoeding en onderwijs vrijwel is uitgeroeid.

 

Het onderwijs heeft een specifieke pedagogische verantwoordelijkheid. Daarom is het van belang de zinvraag opnieuw te stellen en kinderen en jeugdigen aan te zetten over hun leven na te denken. Het gaat niet om her- of reorganisatie van het onderwijs, maar om een constructieve organisatie van de verschillende levensfasen die de mens doormaakt: niet het proces dient centraal te staan, maar de intentie ervan. Vorming van het individuele kind gaat dan hand in hand met werken aan een betere gemeenschap.

 

Om het ideaal van een samenleving als gemeenschap dichterbij te brengen zijn we aangewezen op vorming van de leden binnen zo’n gemeenschap. Dit is mogelijk binnen een dialogische zinoriëntatie, waarbij openheid en kritisch inzicht fundamenteel zijn. Het nieuwe vormingsideaal zal daarom als intentie moeten nemen dat verantwoordelijke individuen de pluralistische gemeenschap van een leefbare basis kunnen voorzien. Hierbij moeten we beseffen dat erfelijke aanleg bepalend is voor vormings- en leerprocessen. Opvoeding en onderwijs zijn dan ook aangewezen op een meer naturalistische benadering. Mensen zijn niet gelijk.

 

(Bron: E. Kuypers; Wachten op God? – Kritiek van de utopische verbeeldingskracht, Garant, Antwerpen/Apeldoorn, 2010).

 

Doel:

Binnen de interne schoolorganisatie reflectie op gang brengen over het vormingsidee.

 

Doelgroep: 

Alle congresdeelnemers.

 

Werkvormen:

Plenaire inleiding. Vervolgens in subsessies met kleine groepen (in aparte ruimtes) reflecteren over een aantal aangeboden ter zake doende thema’s, die tenslotte gezamenlijk worden geëvalueerd met alle deelnemers aan de subsessies.


 




 SYMPOSIUM   

HET BOEKENPODIUM 

Centrum voor het non-fictionboek

 

19 en 20 september 2009

Uitgeverij Garant

Somersstraat 13/15, 2018 Antwerpen  

 

Prikkelende voordrachten, boeiende auteursontmoetingen, etc. 


M.m.v. onder meer: de rectores van de vier Vlaamse universiteiten, de Vlaams minister van Onderwijs, prof. dr. Luc Stevens (emeritus hoogleraar Orthopedagogiek Universiteit Utrecht), Mr. Stefaan de Clerk (Belgisch Minister van Justitie), Patrick  Janssens MA (burgemeester van Antwerpen).


Dr. Etienne Kuypers spreekt op 20 september om 15.30 u

 

De voordracht is een inleiding op het nieuwe boek:

 

Wachten op God? 

Kritiek van de utopische verbeeldingskracht.

 




Website BON 

 

Op de website van Beter Onderwijs Nederland (BON) zijn Kuypers' artikelen van april en juni 2007 (zie boven, onder 'nieuws') gepubliceerd. De inleidende woorden op de website (het getuigt van een gebrek aan moed dat schrijvers op de BON-website telkens anoniem opereren) representeren weinig respect voor de auteur. De club gaat hiermee lijnrecht in tegen de eisen zoals die aan reacties van derden worden gesteld: respect en fatsoen etaleren en op inhoudelijke grondslag discussiëren. Het is bovendien opvallend dat BON regelmatig debatten van hun website haalt, zodra de belangenclub van leerkrachten zelf in een kritisch daglicht wordt gesteld.

Behalve de respectloze formuleringen, stemmen een aantal aspecten zoals die op de website van BON zijn geplaatst inhoudelijk niet overeen met de feiten. Derhalve enkele opmerkingen hieromtrent.

 Het eerste artikel van Kuypers wordt "typerend voor de opstelling van veel ouders" genoemd. Is deze arrogante formulering niet typerend voor het onderwijs, namelijk de zelfgenoegzaamheid waarmee kinderen en ouders worden benaderd?

Kuypers' tweede artikel wordt afgedaan als een "ondeugdelijke analyse met een ongeloofwaardige casus." Laat de leden van BON betrachten dat alle publikaties van Kuypers voortkomen uit persoonlijke ervaringen met degenen die in het moderne onderwijs tussen wal en schip vallen. Zij die binnen de arrogante onderwijscultuur geen stem hebben: ouders en kinderen, die elke strohalm aangrijpen om frustraties en negatieve ervaringen kwijt te kunnen. Dat het artikel van Kuypers wordt getypeerd als "ondeugdelijke analyse" behoort te worden gestaafd met een argumentatieve analyse. Dat de casus vervolgens "ongeloofwaardig" wordt genoemd, leidt tot twee opmerkelijke inzichten. Allereerst kan worden geconstateerd dat de BON-schrijver gelukkig dergelijke schrijnende gevallen nooit ter ore is gekomen (waarmee hij blijkbaar in een subcultuur van het onderwijs verkeert), vervolgens kunnen we vaststellen dat de man volstrekt is vervreemd van de leefwereld zoals die op vele scholen heerst. Een "ongeloofwaardige casus"? Het is een schande dat iemand vanuit het onderwijs dergelijke wartaal bezigt en hiermee zijn respectloosheid naar al die schrijnende gevallen etaleert - niet in de laatste plaats respectloosheid ten aanzien van het kind waarover de casus gaat. Betreffend BON-lid kan worden verwezen naar Kuypers' recent gepubliceerde boek Verscheurd paradijs - Wijsgerige en pedagogisch verkenningen over een ontwortelde cultuur, waarin nog meer van dergelijke 'ongeloofwaardige casussen' worden beschreven. Het is kenmerkend dat mensen uit het onderwijs de integriteit van hun gesprekspartners (critici, maar ook kinderen en hun ouders) in twijfel trekken. Dialoog op argumentatieve grondslag is alleen mogelijk als de gesprekspartners respect voor elkaar tonen. Kuypers stelt dan ook geen vragen bij de integriteit van leerkrachten, maar poogt hun monistisch denk- en handelingspatroon te doorbreken, met het oog op welzijnsbevordering van de jonge mens. Schandelijk dit narcisme, deze minachting van BON voor onze kinderen!

 De BON-site maakt op cynische wijze melding van het feit dat Kuypers "honderden e-mails heeft ontvangen n.a.v. zijn artikelen." Hier wordt opnieuw een verveemding van de leefwereld op moderne scholen geëtaleerd? Leerkrachten kunnen met klachten terecht bij de schooldirectie, het -bestuur, de vakbond, etc. Kinderen en ouders hebben echter geen stem; schooldirectie, -bestuur, Onderwijsinspectie en Klachtencommissie zijn papieren tijgers, die elkaar afdekken en/of geen handelingsbevoegdheid hebben. Is het vreemd dat ouders daardoor alles aangrijpen om hun radeloosheid te uiten en gepassioneerde onderwijscritici (die het kind centraal stellen) benaderen met talloze berichten? Beseffen leerkrachten niet dat het primair om de kinderen gaat en niet om hun salaris of hun werkdruk?

Tot slot wordt Kuypers op de website van BON een "gebrek aan statistisch inzicht, logica, objectiviteit en empathisch vermogen" verweten. Grappig dat het merendeel van deze verwijten, exact de verwijten zijn die Kuypers nu juist het onderwijs voor de voeten werpt. Projectie? Of: wie de schoen past... en wie hem niet past... (kent vast wel enkele collega's die hem wel past)... Kortom: 

*Wat statistisch inzicht betreft: zou BON weten dat 50% van de eerste jaars PABO-'studenten' de wiskundetoets niet met goed gevolg aflegt aan het begin van het jaar? Is BON ervan op de hoogte dat 25% van de PABO-'studenten' aan het eind van het eerste jaar moet vertrekken, omdat men nog steeds niet de toets kan maken die het niveau heeft van groep 8 van de basisschool? Zou BON weten dat de populatie van de PABO voor een groot gedeelte bestaat uit 'studenten' die van het MBO (dus ook het VMBO) afkomsig zijn? Is BON ervan op de hoogte dat enkele tientallen kinderen in Nederland meer dan een jaar (sommigen meer dan twee jaar...) thuis zitten en geen onderwijs krijgen, omdat geen enkele instantie hen kan helpen? Zou BON weten dat slechts dertig procent van de ingediende klachten bij de Klachtencommissie gegrond wordt verklaard, overigens zonder dat de betrokken school hierna effectieve veranderingsprocessen in gang zet?

*Wat logica betreft: de dagelijkse leefwereld van kinderen vormt het uitgangspunt van Kuypers. Daar waar kinderen en ouders in de knel komen ontwikkelt de logica zich op geheel organische wijze. Op dat moment is geen plaats voor het onlogische gezeur van leerkrachten - want als een PABO-'student' vooraf problemen heeft met het geboden salaris, moet hij niet de opleiding gaan volgen en dan achteraf mekkeren over het salaris en/of de werkdruk. Dat is volstrekt onlogisch. Of zou de PABO-'student' niet de capaciteiten hebben om een echte HBO-studie te gaan volgen en dus 'maar' naar de PABO gaat?

*Wat objectiviteit betreft: objectiviteit bestaat niet, zeker niet in de geesteswetenschappen en voor een bepaald deel ook niet in de natuurwetenschappen. Elk individu denkt en handelt vanuit een specifiek perspectief. Het perspectief van BON vertrekt vanuit scholen en leerkrachten, het perspectief van Kuypers start vanuit  kinderen en hun ouders.

*Wat empathisch vermogen betreft: het empathisch vermogen van Kuypers is ontwikkeld vanuit de noden van de machtelozen (kinderen en hun ouders), maar hij beseft wel degelijk dat ook leekrachten zich gefrustreerd kunnen voelen. Met name zij die contact opnemen om hun ongenoegen te uiten over de zelfgenoegzame onderwijscultuur, waaruit blijkt dat ook zij totaal zijn afgeknapt op het arrogante patroon waarmee vele collega's zich er vanaf maken. Het is schrijnend te moeten opmerken dat deze leerkrachten zich in het openbaar niet durven uitspreken.

N.B.

Nieuwsgierigheid is moeilijk te bedwingen, om te vernemen of BON op hun website de moed toont om bovenstaande opmerkingen evenzeer te publiceren...

... enkele uren later bleken Kuypers' artikelen uit april en juni 2007 van de BON-website te zijn verwijderd... Een blik op ingezonden reacties van talloze BON-leden spreekt boekdelen: "Vaarwel BON" (aldus een van de reacties) vat het gevoel perfect samen. Veel BON-leden zijn gefrustreerd vanwege het doctrinaire beleid van de moderatoren van deze website, aangezien elk kritisch commentaar op het reilen en zeilen van BON snel wordt verwijderd van de website. Het gevolg hiervan is een behoorlijke crisis binnen BON, aangezien openheid en recht van kritiek nu eenmaal basale voorwaarden zijn om een discussie op grond van argumenten te kunnen voeren. Indien BON in het belang van kinderen wil handelen, zal de club een meer intellectuele benadering moeten gaan toepassen en vervolgens voorgoed het doctrinaire en monistische laken van zich af dienen te werpen. Of gaat het BON primair om het welzijn van leerkrachten, in plaats van om het welzijn van onze kinderen?


 


 

Enkele weken later blijken beide artikelen van Kuypers (uit april en juni 2007) toch weer op de BON-site te staan. Men zit er kennelijk nogal mee in de maag. De titel van de inleidende tekst op de BON-website is veelzeggend: 'Etienne Kuypers en de eisen die men meent te moeten stellen aan docenten". De anonieme auteur geeft de richting aan: MEN MAG GEEN EISEN STELLEN AAN LEERKRACHTEN. We moeten genoegen nemen met degenen die via het VMBO naar het MBO gaan en vervolgens toegelaten worden tot de PABO? We moeten het pikken dat veel leerkrachten wiskundeniveau van groep acht basisschool niet eens halen, nauwelijks culturele bagage hebben en hun passieloze functioneren dagelijks op onze kinderen mogen botvieren? Beste BONNERS: WIJ MOGEN WEL EISEN STELLEN AAN LEERKRACHTEN! HELE HOGE EISEN ZELFS! WIJ VERTROUWEN HEN ONZE KINDEREN IMMERS TOE! 

De argumentatie voor de herpublicatie van Kuypers' beide artikelen is overigens uiterst interessant. We lezen het volgende.

Ondanks dat de stellingname in beide artikelen "onbegrijpelijk en niet serieus" wordt genoemd, blijkt de positie van Kuypers voldoende reden te zijn om alsnog in te gaan op de artikelen. Men heeft zich het verwijt blijkbaar aangetrokken, dat BON elke discussie over het eigen functioneren uit de weg gaat en vervolgens besloten de artikelen te herpubliceren op de BON-website - zonder overigens tot argumentatieve discussie over te gaan. De anonieme BON-schrijver poogt Kuypers allerlei uitspraken in de maag te splitsen en tracht hem bovendien persoonlijk in een kwaad daglicht te stellen. Het is dan ook schrijnend te moeten constateren, dat de anonieme BON-schrijver geen ENKELE melding maakt van Kuypers' inhoudelijk geformuleerde weerwoord (zie boven) op de eerdere door BON geuite beschuldigingen in de richting van Kuypers. BON citeert wel allerlei andere stellingen en ideeën van Kuypers' website. Hebben de BON-leden niet het recht om ook kennis te nemen van Kuypers' argumentatief geformuleerde weerwoord? Spijtig, die spastische reacties. 

Het feit dat de artikelen van april en juni 2007 "onbegrijpelijk en niet serieus" worden genoemd, verwijst onmiddellijk naar de arrogantie waarmee kinderen en ouders worden benaderd door BON. Die indruk wordt wordt bevestigd door de uitdrukking dat Kuypers' stellingen "typisch zijn voor veel ouders". Hoe durft BON op zo'n zelfgenoegzame manier te spreken? Kinderen en hun verantwoordelijke opvoeders zijn toch de subjecten waarmee leerkrachten in een (pedagogische) relatie staan? Onbegrijpelijk!

Bij de respectievelijke beschuldigingen van BON, kunnen de volgende concrete vragen worden gesteld, die hopelijk even concreet zullen worden beantwoord...

*Waar valt te lezen in Kuypers' publikaties dat ALLE docenten slecht presteren?

*Waar heeft Kuypers geschreven dat leerlingen en ouders slechts rechten hebben en geen plichten? 

*Waar staat dat Kuypers het onderwijs verantwoordelijk stelt voor allerlei (maatschappelijke) problemen en de oplossing uit het onderwijs verlangt?

*Het klopt volledig dat Kuypers hoge eisen stelt aan leerkrachten en voorstelt hen te ontslaan als ze hieraan niet voldoen.

*Het is inderdaad een feit dat Kuypers verlangt dat leerkrachten op bevlogen wijze hun vak dienen uit te oefenen, maar waar heeft hij geschreven dat hierbij geen hoog salaris past?

*Waar heeft Kuypers geschreven dat leerkrachten te lange vakanties hebben?

*Kuypers heeft inderdaad het onderwijs als zodanig vijand van het kind genoemd, bepaalde leerkrachten uiteraard evenzeer, waardoor hij vanzelfsprekend de doelgroep van zijn wetenschappelijke activiteiten (zoals dat een goed wijsgerig pedagoog betaamt) centraal stelt: DE KINDEREN. Het is dan ook beschamend dat BON niet inziet dat een pedagoog zich te allen tijde 'advocaat van de kinderen' behoort te noemen. Anderzijds is dit onbegrip te verklaren: een club als BON stelt leerkrachten centraal en heeft dus weinig oog voor het welzijn van kinderen.

*Verder maakt de anonieme BON-schrijver melding, dat Kuypers "een aantal gevallen kent van leerlingen die in de problemen zijn gekomen." Welnu, Kuypers heeft uitvoerig onderzoek verricht naar de onderwijsproblematiek en kent dus niet "een aantal gevallen", maar HONDERDEN gevallen! Bij BON weet men blijkbaar het bestaan hiervan niet? Kenmerkend voor de zelfgenoegzame arrogantie waarin het onderwijs verkeert... Misschien toch eens goed luisteren en kijken in de klas? Wellicht sommige publikaties serieus nemen? Voor de goede orde: Kuypers stelt nergens louter leerkrachten verantwoordelijk voor de onderwijsproblemen. Waar zou de anonieme BON-auteur die speculerende gedachte exact hebben gelezen?

 *Dat volgens Kuypers de daling van de onderwijskwaliteit louter valt af te leiden uit het toegenomen aantal klachten bij vertrouwensinspecteurs, is alweer een speculerende gedachte die in geen enkele publikatie van Kuypers als zodanig geformuleerd valt te lezen. Die toename is een indicatie, zoals er vele indicaties zijn voor de achteruitgang van de kwaliteit in het onderwijs.

*Het klopt inderdaad dat Kuypers BON verwijt louter op te komen voor hun leden (leerkrachten) en kinderen en hun ouders in de kou laat staan. Desalniettemin is het absurd dat de anonieme BON-schrijver Kuypers verwijt "vijandig" te staan tegenover BON. Kuypers is wel kritisch ten opzichte van BON, uiterst kritisch, maar vijandigheid is een ondeugd die vreemd is binnen Kuypers' levensvorm. Zoals we weten reageert onderwijsland altijd nogal spastisch op kritiek...



*Aangezien de anonieme BON-schrijver geen inhoudelijke argumenten weet te etaleren, wijst hij uiteindelijk dan maar erop dat Kuypers niet meer in de Nederlandse Wikipedia voorkomt, omdat het aanvankelijke artikel over hem als zelfpromotie werd gezien. Beste anonieme BON-schrijver, omdat u uw vriendje niet de baas kunt, gaat u uw vader en uw grote broer maar erbij halen? Infantieler kan een 'debat' echt niet zijn. Denkt u nou werkelijk dat Kuypers zich druk maakt of zijn naam wel of niet voorkomt op een of andere website - die overigens volkomen arbitrair wordt samengesteld door anonieme individuen van allerlei allooi? Dat het een aantal studenten niet is gelukt om het oorspronkelijke Wikipedia-artikel over Kuypers te herschrijven (het was hen overigens een raadsel waarom dit plotseling nodig werd geacht), is een autonome activteit die Kuypers' strijd om zich te blijven inzetten voor het belang van het welzijn van onze kinderen echt niet zal verstoren. Of heeft de anonieme BON-schrijver gebrek aan inhoudelijke argumenten en poogt hij op riooljournalistieke wijze de angel uit Kuypers' ideeën te halen? Onlangs stond Kuypers ook in enkele roddelbladen. Wellicht moet BON ook hieraan refereren? Zouden ze bij BON ook Kuypers' recente boek Verscheurd paradijs hebben gelezen?...

*De anonieme BON-schrijver stelt tenslotte vast dat een bespreking van Kuypers' boek Verscheurd paradijs en een interview met hem zijn opgenomen in het glamourtijdschrift Chapeau Magazine. Dat lijkt een doodzonde te zijn. De titel van het interview luidt: 'Etienne Kuypers boekt succes met 'Verscheurd paradijs'". Voor BON is dit waarschijnlijk een klap in het gezicht, maar mag het niet als een doorbraak worden beschouwd, dat een dergelijk boek blijkbaar door een breder publiek op waarde wordt geschat dan doorgaans wordt verondersteld? Zou BON zo'n ontwikkeling niet behoren toe te juichen?

 Wellicht heeft de geachte BON-schrijver de vele recensies van Verscheurd paradijs in allerlei dagbladen en vaktijdschriften gemist? Misschien toch eens doornemen? Het boek zelf lezen is ook een mogelijkheid. Sommige recensies staan overigens ook op de website van Kuypers, net zoals de reacties van leerkrachten die Kuypers' scherpe stellingname ondersteunen. Zou niemand van BON die recensies en reacties hebben gelezen?

Iets meer smaak en een flinke portie inhoudelijke argumentatie zou niet misstaan bij BON. Substantiële argumenten blijven afwezig, dialoog wordt uit de weg gegaan en heil wordt gezocht in riooljournalistiek geleuter. 

Enkele uren nadat bovenstaande argumentatie van Kuypers (na de luchtfoto van Maastricht) op zijn website is geplaatst, is alsnog Kuypers' eerste weerwoord (voor de luchtfoto) op de BON-website geplaatst. Los van het feit dat deze contra-argumentatie van Kuypers niet weerwoord wordt genoemd, maar AANKLACHT (veelzeggend, die permanente stuiptrekkingen), is de integrale tekst zo van Kuypers' website gehaald en op de BON-site geplaatst (zelfs zonder bronvermelding), terwijl hier toch echt bij staat vermeld dat wat Kuypers' website betreft "alle rechten zijn voorbehouden." Derhalve vriendelijk verzoek Kuypers' integrale tekst van de BON-site te halen, dan wel op de BON-site de contra-argumentatie van Kuypers op deskundige wijze samen te vatten zonder te interpreteren.

Na enkele minuten staat de tweede contra-argumentatatie van Kuypers (na de luchtfoto) eveneens integraal op de BON-website. Ook nu zonder bronvermelding. Bij al die gretigheid en onkunde blijkt men bij BON niet te beseffen dat op websites 'rechten zijn voorbehouden.'  Opnieuw verzoek tot verwijdering van Kuypers' weerwoord, dan wel aanpassing van de geciteerde contra-argumenten.

 Het verkrampte reageren bij BON zou dienen plaats te maken voor openheid en luisterend denken, opdat dialoog mogelijk wordt aan de hand van constructieve argumenten, met het licht op gemeenschappelijke belangen: het welzijn van onze kinderen.

Bovenstaande verzoeken tot verwijdering van Kuypers' weerwoord van de BON-website leidden in eerste instantie tot niets. Kuypers stuurde hieroep een e-mail naar BON. 

Geachte heer,

Zojuist heb ik u vriendelijk verzocht de op uw website geplaatste reacties van ondergetekende te verwijderen, aangezien ze integraal van mijn website zijn gehaald (zelfs zonder bronvermelding) en hierop auteursrecht berust. U heeft mijn verzoek echter niet geplaatst op de BON-website. Typisch...

Ik ben benieuwd of u de moed heeft mijn nieuwe verzoek wel op uw site te plaatsen.

Gelieve derhalve mijn teksten PER DIRECT van de BON-site te halen. Op mijn website staat vermeld op welke wijze alsnog mijn reacties op uw site kunnen worden geplaatst. Het zou spijtig zijn mochten we juridisch e.e.a. moeten uitvechten m.b.t. het auteursrecht, gezien 'alle rechten voorbehouden' staat vermeld op mijn site. U heeft toch zeker respect voor auteursrechten en plaatst dit verzoek dan ook zonder enig probleem op uw site, met vermelding van excuses omtrent de schending van de auteursrechten?

MVG
EK
 

BON publiceerde Kuypers' e-mail niet op hun website. Het lijkt alsof BON zichzelf machteloos maakt, door het apodictisch en monistisch optreden te pas en te onpas te ventileren. Vandaar ook de recente perikelen bij de organisatie... een zelfingenomen en doctrinaire club, met nauwelijks oog voor het welzijn van onze kinderen. Laat BON nou ook nog hebben gepoogd begrip te vragen aan Kuypers (zie de BON-website) voor hun eigen infantiele reacties op zijn felle strijd... 

 

...alsof leerkrachten de doelgroep van pedagogen zouden zijn en niet onze kinderen...

 

Uiteindelijk zijn de reacties van Kuypers van de BON-website gehaald - met een persoonlijke excuses-email van de webmaster voor de schending van het auteursrecht. Spijtig dat de 'leerkrachtenvereniging' het niet aandurft op hun website concreet te verwijzen naar het weerwoord op Kuypers'  eigen website.

In de loop van de dag zijn vervolgens Kuypers' artikelen van april en juni 2007, alsmede de reactie van de anonieme BON-schrijver, opnieuw van de BON-website gehaald. Veelzeggend: gal spuwen, geen contra-argumenten aandragen, riooljournalistiek bedrijven, de gesprekspartner geen recht van kritiek geven, auteursrechten schenden en dan uiteindelijk... alles weer verwijderen. Jammer dat BON een substantieel debat uit de weg gaat.

 Het zij zo. Er is een hoop werk te doen.

 







 Symposium op 21 november 2008 te Amersfoort

  •  

 

 Opvoeden met perspectief in een verscheurde tijd

Kuypers' werk kwam uitvoerig aan de orde op dit symposium, dat was georganiseerd door de Evangelische Hogeschool en de Christelijke Hogeschool Ede. 

Op de website van het Reformatorisch Dagblad werd op dezelfde dag een groot artikel gepubliceerd, waarin een aantal alinea's letterlijk uit Kuypers' Verscheurd paradijs en van een op zijn eigen website gepubliceerde artikel (Opvoeden in een verscheurde tijd; gepubliceerd in augustus 2007 onder het lemma 'nieuws') zijn gehaald. 

Aanvankelijk was de bronvermelding op de website van het RD niet helemaal volledig, maar nadat de redactie hierop was geattendeerd is de bronvermelding onmiddellijk correct weergegeven. 

Dat de titel van het symposium rechtstreeks uit Kuypers' artikel is gehaald, mag als een creatief plagiëren worden beschouwd en ziet Kuypers met een welwillende glimlach aan. Ook het op de website van het RD gepubliceerde artikel van een van de symposiumorganisatoren, dr. P.H. Vos, bevat allerlei geparafraseerde stellingnames en inzichten van Kuypers - weliswaar zonder bronvermelding. 

Het is verheugend dat Kuypers' werk zo veel aandacht kreeg op het symposium en in het RD.